Movie - Tongues Untied (1989) & Workshop Geoffrey van der Ven - QFFU

Marlon T. Riggs is a queer filmmaker who wanted to take a stand against the wave of conservatism in the United States that threatened his community during the ‘80s. He made multiple documentaries that engaged with race, sexuality, HIV/AIDS, and cultural representations. Riggs himself called Tongues Untied “a frank homage to the struggle, life and love of black gay men” (Catalog of the Amsterdam Gay & Lesbian Film Festival). With this film, he focused on his views on intersectionality and wanted to break through the taboo that rendered it impossible to openly discuss important issues such as race and sexuality.

The documentary was met by much criticism, questioning whether the film was even fit to be broadcast on the public network. As Riggs rightly stated, perhaps it is thanks to this censorship campaign that the film succeeded in its aims to open this discussion to a wider audience. The film refutes, sometimes with beautifully poetic and other times with great fury, the deeply ingrained and normalized myths of what it means to be gay, Black, male and human. At the end of the film, Riggs also addressed HIV/AIDS — to which he had lost many of his contemporaries. He himself died of complications related to AIDS in 1994, at the age of 37.

Rosa Oomen, QFFU

This movie is part of the retrospective: ‘Going Underground – An Introduction to New Queer Cinema’.

This evening is organised together withg Spraakuhloos and Geoffrey van der Ven.

NL

Marlon T. Riggs is een queer filmmaker die zich wilde verzetten tegen de golf van conservatisme in de Verenigde Staten die een bedreiging vormde voor zijn gemeenschap in de jaren ’80. Hij maakte meerdere documentaires over ras, seksualiteit, HIV/AIDS en culturele representatie. Riggs noemde Tongues Untied zelf “een openhartige hommage aan de strijd, het leven en de liefde van Zwarte gay mannen” (Catalogus van het Amsterdam Gay & Lesbian Film Festival). Met deze film focuste hij op zijn eigen opvattingen over intersectionaliteit en wilde hij de taboes doorbreken die ervoor zorgden dat belangrijke onderwerpen als ras en seksualiteit niet openlijk konden worden besproken. 

De documentaire kreeg veel kritiek — conservatieve tegenstanders vonden dat de film ongeschikt was om op openbare tv uit te zenden. Zoals Riggs terecht stelde, is het misschien juist dankzij deze poging tot censuur dat de film slaagde in zijn doel om deze stilte te doorbreken. De film weerlegt, soms prachtig poëtisch en andere keren met tastbare woede, de diepgewortelde en genormaliseerde mythes over wat het betekent om gay, Zwart, man en mens te zijn. In het eind van de film keert Riggs naar het onderwerp van HIV/AIDS, waar hij veel van zijn tijdgenoten aan was verloren. Ook hij overleed in 1994 op 37 jarige leeftijd aan de gevolgen van AIDS.

Rosa Oomen, QFFU

Deze film is onderdeel van het retrospectief: ‘Going Underground – An Introduction to New Queer Cinema’.

De avond is opgesteld in samenwerking met stichting Spraakuhloos en Geoffrey van der Ven.

This event is part of Queer Film Festival Utrecht